Σκέψου αυτούς τώρα. Παρέμεινε γενναίος Γλαύκε.
Και θα γευτείς την δόξα.
Αλέξανδρε...
Η Περσική αυτοκρατορία, η μεγαλύτερη που γνώρισε ο κόσμος,
είχε καταστραφεί.
Και έτσι ο Αλέξανδρος, στα 25 του,
ήταν ο βασιλέας των πάντων.
Ο Αλέξανδρος μου είπε κάποτε:
Η μοναξιά είναι μεγαλύτερη όταν είμαστε με τους μύθους.
ΒΑΒΥΛΩΝΑ, ΠΕΡΣΙΑ.
Έτσι πραγματοποίησε ένα όνειρο όλων των Ελλήνων και έγινε μύθος όπως ο Αχιλλέας.
Εκείνη την μοναδική ένδοξη στιγμή, ο Αλέξανδρος ήταν αγαπητός απ'όλους.
Στο τέλος όμως κατάλαβα ότι η Βαβυλώνα...
ήταν μια ερωμένη που εύκολα κατακτούσες αλλά δύσκολα εγκατέλειπες.
Φαντάσου τα μυαλά που τα σκέφτηκαν αυτά.
Με τέτοιους αρχιτέκτονες και μηχανικούς μπορούμε να φτιάξουμε ονειρεμένες πόλεις.
Ο Αριστοτέλης τους θεωρούσε βάρβαρους. Αλλά δεν είχε δει την Βαβυλώνα...
Το χρυσάφι εδώ αρκεί για να χρηματοδοτήσει τρεις γενεές Μακεδόνων στρατιωτών.
Αυτό θα διέφθειρε γρήγορα τους Μακεδόνες, Κάσσανδρε.
Οι μεγάλες ποσότητες τραβάνε τα κοράκια...
Ελπίζω αυτό να μην ισχύει γι'αυτούς που πολέμησαν.
Διατήρησε τους καλά Αντίγονε, για μισθοφόρους και μελλοντικές υπηρεσίες.
- Τώρα ακούγεσαι σαν τον Φίλιππο. - Ο Φίλιππος δεν είδε την Βαβυλώνα.
Έχεις δίκιο, Ηφαιστίωνα.
Αλέξανδρε, ξέρω ότι με θεωρείς έναν πεισματάρη γέρο,
άσχετα απ'τις διαφορές μας, ο πατέρας σου θα ήταν περήφανος για σένα σήμερα.
Σε ευχαριστώ Παρμενίωνα.
Συγχώρεσε με. Ο θυμός και η αλαζονεία με τύφλωσαν.
Τα εγγόνια των γιδοβοσκών θα εξουσιάζουν 2 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Δεν φοβάστε μήπως όλη αυτή η μεγάλη περιουσία μας οδηγήσει στην καταστροφή;
Μας υπερεκτίμησες!
Όσο ο Δαρείος είναι ζωντανός, είναι ο νόμιμος βασιλιάς της Ασίας,
και εγώ είμαι βασιλιάς του αέρα.
Μα είναι αδύναμος Αλέξανδρε. Χάθηκε στα βουνά, χωρίς στρατό.
Όσο είναι χαμένος, Φιλώτα, ο κόσμος μπορεί να ελπίζει.
Μόνο όταν τον βρούμε, θα πάψουν να ελπίζουν.
- Φαίνεσαι αποφασμένος, Αλέξανδρε. - Nα τελειώσουμε οτι αρχίσαμε στα Γαυγάμηλα.
Να καταδιώξουμε μέχρι τέλους τον Δαρείο.
- Δεν ήταν αυτή η αποστολή του πατέρα σου. - Και εγώ δεν είμαι ο πατέρας μου.
Ελάτε. Ξεχάσατε ότι είμαστε διάσημοι εδώ;
Μα τους θεούς, τι είναι αυτό;
Αυτός είναι ο λόγος που πολέμησα.
Μία για κάθε νύχτα του χρόνου.
Βοήθα με Αφροδίτη. Πώς θα επιστρέψω στην Λυσιμάχη μετά απ'αυτό;
Καλύτερα να μην αγγίξεις. Θα το κάνω εγώ για σένα.
Αν ήταν ο Αριστοτέλης εδώ,
θα επέμενε να ισχυρίζεται ότι αυτή η ομορφιά βλάπτει το πνεύμα μας;
Μεγάλε βασιλέα Αλέξανδρε,
Η πριγκίπισσα των χιλίων ρόδων, και κόρη των πρώην βασιλειά Δαρείου,
η Στάτειρα.
Ευγενή Αλέξανδρε,
έρχομαι εδώ για να ικετεύσω για τις ζωές των αδερφών μου,
της μητέρας μου, της γιαγιάς μου,
Δεν έκανες λάθος πριγκίπισσα Στάτειρα.
Και αυτός Αλέξανδρος είναι.
Σε ικετεύω για τις ζωές της οικογένειας μου.
Πούλησε εμένα για σκλάβα μεγάλε βασιλιά, αλλά μην...
Κοίτα με στα μάτια,
πριγκίπισσα,
και πες μου,
πως θέλεις να σου συμπεριφέρονται;
Όπως μου αρμόζει, σαν πριγκίπισσα.
Τότε έτσι θα γίνει.
Θα φερθούμε στην οικογένεια σου σαν να είσασταν δική μου οικογένεια.
θα ζούμε σε αυτό το παλάτι για όσο θες εσύ.
Έχεις άλλες επιθυμίες ευγενική μου πριγκίπισσα;
Όχι,
ότι επιθυμούσα, το...
...Το ζήτησα.
Είσαι πραγματική βασίλισσα.
Ναι, αυτή ήταν το τέλειο ταίρι για σένα, αλλά εσύ δεν έκανες τίποτα.
Λείπεις καιρό στην Βαβυλώνα, και μ'άφησες στην Πέλλα,
στο έλεος των εχθρών σου, που είναι πολλοί.
Ο Αντίπατρος συνήθισε στην εξουσία που του παραχώρησες
και τώρα γίνεται όλο και πιο ισχυρός.
Είμαι σίγουρη ότι επικοινωνεί μυστικά με τον Παρμενίωνα. Είναι επικίνδυνος.
Πρόσεξε τους πιο στενούς σου συνεργάτες. Είναι σαν τα φίδια...
Μπορούν να στραφούν εναντίον σου.
Ο Κάσσανδρος, είναι γιος του Αντίπατρου.
Ακόμα και ο Κλείτος, ο έμπιστος φίλος του πατέρα σου,
Και ο Πτολεμαίος, ξέρω ότι είναι παλιός φίλος, αλλά να προσέχεις αυτούς που σκέφτονται πολύ.
Τυφλώνονται.
Μόνο τον Ηφαιστίωνα εμπιστεύομαι.
Ωστόσο, αυτούς τους έκανες πλούσιους,
ενώ στην μητέρα σου και στον εαυτό σου, απέδωσες μόνο γενναιόδωρη φτώχεια.
Γιατί ποτέ δεν με πιστεύεις;
Μόνο ένα σκοτεινό μυαλό, σαν το δικό μου, γνωρίζει τα μυστικά της καρδιάς.
Γιατί είναι σκοτεινές οι καρδιές Αλέξανδρε, τόσο σκοτεινές...
Αλλά μέσα σου, στον γιο του Δία, βρίσκεται το φως του κόσμου.
Οι σύντροφοι σου θα είναι σκιες στον κάτω κόσμο,
ενώ το δικό σου όνομα θα μείνει αιώνιο.
Όπως η λαμπρή λάμψη της νιότης, θα γίνει αιώνια πηγή έμπνευσης.
Δεν θα υπάρξει άλλος Αλέξανδρος σαν εσένα.
Αλέξανδρος ο Μέγας.
Θυμήσου να με φέρεις στην Βαβυλώνα, οπως μου υποσχέθηκες.
Μόνο έτσι θα σε βοηθήσω, γιατί θα ξέρουν ότι αν σε βλάψουν,
θα αντιμετωπίσουν την οργή μου, σαν βασίλισσα της Βαβυλώνας.
Πολλά ζητάει για 9 μήνες παραμονή στην κοιλιάς της...
Φέρ'την Αλέξανδρε. Θα της δώσει τόση χαρά.
Χαρά; θέλει να της πραγματοποιώ τα όνειρά.
Μείνε μαζί μου απόψε Ηφαιστώνα.
Θα κάνω μόνος μου μπάνιο. Σ'ευχαριστώ Βικέλα.
Οι στρατηγοί αμφισβητούν την εμμονή σου με τον Δαρείο.
Θεωρούν ότι δεν ήταν γραφτό να γίνεις εσύ βασιλιάς της Ασίας.
Το μόνο που θέλουν είναι να γυρίσουν πλούσιοι στα σπίτια τους.
Αλλά έχω δει το μέλλον, Ηφαιστίωνα. Χίλιες φορές, σε χίλια πρόσωπα.
Αυτοί οι άνθρωποι θέλουν...
...χρειάζονται αλλαγή.
Ο Αριστοτέλης έκανε λάθος με αυτούς.
- Γιατί αυτό; - Κοίτα αυτούς που κατακτήσαμε.
Αφήνουν άθαφτους τους νεκρούς τους. Λιώνουν τα κρανία των εχθρών τους.
Ζευγαρώνουν δημοσίως.
Τι να σκεφτούν, να γράψουν ή να τραγουδήσουν, όταν δεν μπορούν ούτε να διαβάσουν.
Αλλά με τον στρατό μου, μπορούν να πάνε εκεί που δεν φαντάζονταν ποτέ.
Μπορούν να γίνουν στρατιώτες ή να δουλέψουν στις πόλεις.
Στις Αλεξάνδρειες, από την Αίγυπτο ως τον απώτερο ωκεανό.
Μπορούμε να ενώσουμε τη γη, Ηφαιστίωνα. Και τους ανθρώπους.
Και αν αυτές οι Αλεξάνδρειες καταλήξουν προέκταση τους εαυτού σου;
Θα προσελκύσουν τον κόσμο στις πόλεις ώστε να γίνουν σκλάβοι.
Μα τους απελευθερώσαμε από την σκλαβιά της Περσικής αυτοκρατορίας.
Η απελευθέρωση των ανθρώπων όλου του κόσμου.
Αυτό θα ήταν πέρα από την δόξα ακόμα και του Αχιλλέα, ή του Ηρακλή.
Δόξα ισάξια του Προμηθέα, που ήταν φίλος των ανθρώπων.
Θυμήσου την μοίρα αυτών των ηρώων. Υπέφεραν πολύ.
Όλοι μας υποφέραμε. Ο πατέρας σου, ο δικός μου.
Κάποτε όλοι φτάνουμε στο τέλος, και τότε, το μόνο που μένει πίσω,
είναι οι πράξεις μας.
Κάποτε είπες ότι μόνο ο φόβος του θανάτου οδηγεί τους ανθρώπους.
Δεν υπάρχουν άλλες δυνάμεις;
Δεν υπάρχει η αγάπη στην ζωή σου Αλέξανδρε;
Μερικές φορές αναρωτιέμαι, ότι προσπαθείς να ξεφύγεις απ'την μητέρα σου.
Τόσα πολλά χρόνια, τόσα πολλά μίλια μεταξύ σας.
Τι είναι αυτό που φοβάσαι;
Ποιος γνωρίζει αυτά τα πράγματα...
Όταν ήμουν παιδί, η μητέρα μου με θεωρούσε θεϊκό ενώ ο πατέρας μου αδύναμο.
Τι από τα δύο είμαι Ηφαιστίωνα; Αδύναμος ή θεϊκός;
Μόνο εσένα εμπιστεύομαι σ'αυτόν τον κόσμο.
Μου έλειψες. Σε χρειάζομαι.
Εσένα αγαπώ Ηφαιστίωνα, κανέναν άλλο.
Ακόμα κρατάς στητό το κεφάλι.
- Έτσι... - Σταμάτα.
Μπορώ να κάθομαι να σε κοιτάζω με τις ώρες.
Με αφήνεις άναυδο Αλέξανδρε. Τα μάτια σου είναι μοναδικά.
Ακούγομαι ανόητος σαν σχολιαρόπαιδο, αλλά...
εσύ είσαι το μόνο που με νοιάζει. Και μα την Αφροδίτη,
ζηλεύω που θα σε χάσω εξαιτίας αυτού του κόσμου, που ποθείς τόσο πολύ.
Ποτέ δεν θα με χάσεις Ηφαιστίωνα. Πάντα θα είμαι μαζί σου.
Μέχρι το τέλος.
ΒΟΡΕΙΟ-ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΣΙΑ
Η αποστολή στην βορειο-ανατολική Περσία αποδείχτηκε δύσκολος ανταρτοπόλεμος,
για περίπου 3 χρόνια.
Καταδιώξαμε τον Δαρείο ως την Βακτριανή.
Αλλά τον μπερδεύαμε με άλλους.
Τον βρήκαμε ετοιμοθάνατο, κύριε. Ζήτησε νερό, το ήπιε και μετά πέθανε.
Ο μεγάλος βασιλιάς Δαρείος είχε προδωθεί από τους στρατηγούς του.
Αφού έθαψε με τιμές το πτώμα, ο Αλέξανδρος καταδίωξε αυτούς τους στρατηγούς,
σε άγνωστες περιοχές.
Διασχίσαμε ακόμα και τον ποταμό Ώξο, προς την Σκυθία.
Τους πολεμήσαμε μέχρι τις άγνωστες στέππες της Σκυθίας,
όπου μόνο μυθικοί ήρωες είχαν καταφέρει να φτάσουν.
Θεωρούσαμε ότι βρισκόμασταν εκεί που ενώνονται η Ευρώπη και η Ασία.
Στην πραγματικότητα, είχαμε χαθεί εντελώς.
Εδώ, ο Αλέξανδρος ίδρυσε την δέκατη Αλεξάνδρεια.
Κατοικήθηκε από τους βετεράνους και γυναίκες που δεν τολμούσαν να προχωρήσουν παραπέρα.
Επειδή δεν ανεχόταν την ήττα, σε καμιά μορφή της,
κατέστρεφε κάθε φυλή που αντιστεκόταν.
Μέχρι την μέρα που παραδόθηκε και ο τελευταίος εχθρός του.
Ο Αλέξανδρος δεν ανεχόταν άλλο μνηστήρα για τον θρόνο της Ασίας.
Που τώρα περιλάμβανε την Σκυθία και την Βακτριανή.
Εδώ ο Αλέξανδρος πήρε μια από τις πιο μυστηριώδεις αποφάσεις του.
Τα μάτια της μου λένε ότι την ενδιαφέρεις, Αλέξανδρε.
Ίσως υπερβολικά...
Στην χώρα μου,
αυτοί που αγαπούν υπερβολικά, χάνουν τα πάντα.
αυτοί που αγαπούν με ειρωνεία, αντέχουν.
Θα τρίζουν τα κόκκαλα του πατέρα σου, Αλέξανδρε.
Να παντρευτείς την κόρη ενός απλού φύλαρχου;
Γιατί δεν την παίρνεις σαν απλή παλλακίδα;
Γιατί θέλω τον γιο της, ανάθεμα σε Φιλώτα.
Πολλοί έχουμε αδερφές που θα γινόντουσαν καλές μητέρες.
Το να πάρω μια Ασιάτισσα σαν βασίλισσα και όχι σαν αιχμάλωτη,
είναι ένδειξη σεβασμου. Αυτό θα μας ενώσει, περισσότερο από κάθετι.
θα πάρω όμως και μια Μακεδονίτισσα.
- Σαν δεύτερη γυναίκα; - Προσβάλλεις την Μακεδονία!
Αλέξανδρε, αυτό αφορά την τιμή του βασιλείου μας.
Πως μπορούμε να ενωθούμε; Ήρθαμε εδώ να τους τιμωρήσουμε...
...για τα εγκλήματα που διέπραξαν.
7 χρόνια μακριά απ'τα σπίτια μας, τριγυρνάμε άσκοπα σε άγνωστες περιοχές.
Η Μακεδονία χάνει τους άντρες της, για ποιο λόγο;
Για να χτίσουμε δρόμους στην Ασία; Να φτιάχνουμε πόλεις για αυτούς;
Η κατασκευή πόλεων και η επέκταση του βασιλείου μας δεν είναι άσκοπη, Παρμενίωνα.
- Τι κέρδισαν οι Μακεδόνες; - Είναι πλουσιότεροι από ποτέ.
Αν και σε σέβομαι Παρμενίωνα, αν δεν έχανες στα Γαυγάμηλα...
- ... Θα συλλαμβάναμε αμέσως τον Δαρείο. - Πως τολμάς Νέαρχε!
Στρατηγός Νέαρχος για σένα.
- Ούτε ο πατέρας μου, ούτε εσείς μπορούσατε... - Φιλώτα, κάτσε κάτω!
Αλέξανδρε, σε ξέρω από τότε που γεννήθηκες.
Σε στήριξα όταν πέθανε ο πατέρας σου.
Στο όνομα του Δία, και απο σεβασμό προς το συμβούλιο
που σε διάλεξε για βασιλιά, δώσε μας έναν Μακεδόνα διάδοχο.
Σε άκουσα προσεχτικά Παρμενίωνα.
Μετά τον γάμο, μπορείς να γυρίσεις με 2 φάλαγγες πίσω την Βαβυλώνα.
Εσύ και ο Αντίπατρος στην Ελλάδα, θα τροφοδοτείτε την αποστολή μας.
Μα τον Απόλλωνα, κατάλαβε ότι ξέφυγες από το μονοπάτι του πατέρα σου.
Ανάθεμα σε Παρμενίωνα.
Ο πατέρας μου είχε κότσια. Όχι μόνο λογική, όπως εσύ.
Ποτέ δεν πόθησε τον πόλεμο, ούτε τον ευχαριστιόταν τόσο πολύ.
Συμβουλευόταν πάντα τα μέλη του συμβουλίου. Όπως επιβάλλει το μακεδονικό έθιμο.
Δεν αποφάσιζε βάσει των προσωπικών του φιλοδοξιών.
Μας πήγα μακρύτερα από όσο ονειρεύτηκε ο πατέρας μου.
Γέρο άνθρωπε, είμαστε σε καινούργιους κόσμους.
Αλέξανδρε, λογικέψου!
Μήπως ήταν γραφτό να γίνουν ισάξιοι μας; Να μοιράζονται τις αμοιβές μας;
Θυμήσου τι έλεγε ο Αριστοτέλης. Μια ασιάτισσα;
Τι σημαίνει ο γαμήλιος όρκος σε αυτούς που αθέτησαν τους όρκους τους στους Έλληνες;
Μα τον Δία και όλους τους θεούς, τι σε κάνει καλύτερο απ'αυτούς, Κάσσανδρε;
Καλύτερο από αυτό που είσαι πραγματικά; Από μέσα, όλοι είμαστε όμοιοι.
Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο, δεν είναι ότι δεν σέβεστε την κρίση μου,
αλλά που υποτιμάτε έναν κόσμο πολύ αρχαιότερο από το δικό μας.
Έτσι, 10 χρόνια μετά που η μάνα του επέμενε να παντρευτεί μια μακεδονίτισσα,
"Μέσα απ'αυτήν την ένωση μεταξύ Ελλήνων και βαρβάρων"
ο πιο ισχυρός άνδρας του κόσμου, πήρε ένα κορίτσι χωρίς καμιά πολιτική σημασία.
Γιατί;
Κάποιοι είπαν ότι το έκανε για να συμμαχήσει με τις φυλές.
Άλλοι, επειδή επιθυμούσε τον διάδοχο του.
Και άλλοι είπαν ότι Αλέξανδρος ερωτεύτηκε πραγματικά.
Για το ποια πραγματικά ήταν η Ρωξάνη...
...αμφιβάλω αν κανείς μας είδε πίσω από τα μαύρα της μάτια.
Αλέξανδρε,
...ειδικά για σένα.
Σε αυτήν την λαμπρή περίσταση,
πίνω στην υγεία αυτού του στρατού που πρόσφερε τόσα πολλά.
και στην τιμή αυτών που με ακολούθησαν 7 ολόκληρα χρόνια.
Δηλώνω ότι όλα τα χρέη σας, θα πληρωθούν απ'το βασιλικό θυσαυροφυλάκιο.
Και για να τιμήσω την γυναίκα μου, την πανέμορφη γυναίκα μου,
Αναγνωρίζω την προσφορά των γυναικών που μοιράστηκαν μαζί μας το δύσκολο αυτό ταξίδι.
Τους τάζω προίκα, αντάξια για έναν σωστό γάμο.
Και τέλος,
οι θεοί απαιτούν από εσάς,
τα παιδιά σας με αυτές, να αποκτήσουν σωστή ελληνική παιδεία
και στρατιωτική εκπαίδευση, υπό την προστασία μας,
ώστε να γίνουν η νέα γενιά στρατιωτών, του βασιλείου μας στην Ασία.
Το βρήκα στην Αίγυπτο.
Αυτός που μου το πούλησε είπε ότι είναι από τότε,
που ο άνθρωπος λάτρευε τον Ήλιο και τα αστέρια.
Πάντα θα σε θυμάμαι σαν τον Ήλιο Αλέξανδρε,
και προσεύχομαι το όραμα σου να λάμψει σε όλους του ανθρώπους.
Σου εύχομαι έναν γιο.
Είσαι σπουδαίος άνδρας.
Τον αγαπάς;
Είναι ο Ηφαιστίωνας.
Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι να αγαπήσεις, Ρωξάνη.
Έλα...
Δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι.
Ταιριάζουμε.
Ο άνδρας ψάχνει την γυναίκα στην κορυφή του κόσμου. Και την βρίσκει.
Σπουδαίε άνδρα...
θα σε σκοτώσω τώρα.
Κάντο.
Τέλειωσε το.
Και εγώ το ίδιο θα έκανα.
Θα πεθάνω σαν ανόητος, από την αγάπη.
Η ζωή μου τώρα είναι δική σου.
Εσύ θα γεννήσεις τον γιο μου.
Ποια είναι αυτή που αποκαλείς βασίλισσα σου, Αλέξανδρε;
Ένα τιποτένιο κορίτσι;
Πρόσεξε την γενιά σου. Δημιουργεί εχθρούς με την δυνατή και αδέξια φύση της.
Μην μας μπερδεύεις.
Εγώ δεν ήμουν βάρβαρη, όπως έλεγε ο Φίλιππος.
Κρατάμε από το βασιλικό αίμα του Αχιλλέα.
Ο Δίας είναι ο πατέρας σου.
Καταλαβαίνω, σου προσφέρει ευτυχία.
Αλλά άκουσε με όταν σου λέω. Ενήργησε. Και ενήργησε σύντομα!
Μετά από 7 χρόνια, ο κόσμος αναρωτιέται. Ποιος είναι αυτός ο βασιλιάς Αλέξανδρος;
Σου έδωσα πολλές αποδείξεις. Ο Αντίπατρος καθημερινά υποσκάπτει την εξουσία σου.
Επέστρεψε στην Βαβυλώνα και ενίσχυσε το κέντρο σου.
Ή γύρνα στην Μακεδονία και αναδιοργανώσου.
Αλλά μην κυνηγήσεις το όνειρο σου πιο ανατολικά!
Η ζωή σου, και η δική μου, εξαρτώνται από αυτό.
Να θυμάσαι,
μόνο εσένα σκέφτομαι.
Πρέπει να συναντήσεις την ένδοξη μοίρα σου.
Σκέψου ότι είμαι η μητέρα σου.
Φρόντισε με, προστάτεψε με απ'τους εχθρούς σου, όταν θα έχεις φύγει.
Πάντα να θυμάσαι,
.. ότι εγώ σε αγαπάω περισσότερο από τον καθένα.
Μακάρι να μην ήσουν μια χλωμή αντανάκλαση της μητέρας μου.
Ποιος το έκανε αυτό; Πες μου!
Ο Φιλώτας.
Η συνωμοσία αναστάτωσε τον Αλέξανδρο.
Όχι μόνο γιατί ένας νέος αμαύρωσε το όνειρό του,
αλλά γιατί εμπλεκόταν ο Φιλώτας, ο παιδικός του φίλος,
ο οποίος ήταν αρχηγός της βασιλικής φρουράς του.
Αλέξανδρε, θυμήσου ποιος είμαι.
Σε θυμάμαι Φιλώτα, αλλά όχι όπως θυμάσαι εσύ τον εαυτό σου.
Αυτό που κατάλαβα είναι ότι σε έχει κυριεύσει η φιλοδοξία.
Κανείς μας δεν υπερασπίστηκε τον Φιλώτα.
Ούτως ή άλλως, κανείς μας δεν τον συμπαθούσε.
Και έτσι φυσικά, η εξουσία του μοιράστηκε σε εμάς.
Πριν θανατωθεί, τον βασανίσαμε.
Για να μάθουμε τι ήξερε ο πατέρας του, ο Παρμενίωνας.
Αυτό δεν το μάθαμε ποτέ.
Η περίπτωση του Παρμενίωνα, και τον στρατό του που φύλαγε τις γραμμές ανεφοδιασμού μας,
ήταν ένα πολύ ευαίσθητο ζήτημα.
Ήταν αθώος, ή αποφάσισε να δράσει πριν η ηλικία του στερήσει την δύναμη;
Θα διχαστούμε. Οι άντρες θα ακολουθήσουν τον βασιλιά τους,
αλλά ο Αλέξανδρος δεν θα είναι εκεί.
Οι περιστάσεις απαιτούσαν από τον Αλέξανδρο να δράσει.
Σφράγισε το στρατόπεδο αμέσως μετά την καταδίκη του Φιλώτα.
Πήγαινε Αντίγονε. Και εσύ Κλείτε.
Και γρήγορα.
Μετά από 3 επίπονες ημέρες ιππασίας, έφτασαν ο Αντίγονος και ο Κλείτος,
στον Παρμενίωνα.
Ο στρατιώτες του αποδέχτηκαν τις κατηγορίες κατά του Παρμενίωνα,
γιατί γνωρίζουν ότι ο αρχηγός της οικογένειας είναι υπεύθυνος για την συμπεριφορά της.
- Κλείτε, Αντίγονε... - Παρμενίωνα.
Θυμάμαι κάτι που είπαν κάποτε:
Ο Αλέξανδρος προσπαθούσε μάταια να βρει την αγάπη, όσο και το να βρει το τέλος του κόσμου.
Την Άνοιξη,
ο Αλέξανδρος με στρατό 150 χιλιάδων, πέρασε τα σύνορα του Χίντου Κους...
...προς το άγνωστο.
Στα όνειρα του, αυτή ήταν η πορεία για το τέλος του κόσμου.
Είμασταν πλέον μια κινητή αυτοκρατορία,
που εκτεινόταν προς τα πίσω για χιλιάδες μίλια, ως την Ελλάδα.
Στρατιώτες, αρχιτέκτονες και μηχανικοί.
ενεχειροδανειστές, σύζυγοι, παιδιά ερωμένες, πόρνες.
Και φυσικά, οι σκλάβοι.
Που ανώνυμα δούλευαν σκληρά σαν τα ζώα.
Καμιά κατοικημένη περιοχή δεν έμεινε ίδια μετά...
Παρόλο που ήταν αφοσιωμένος στην Ρωξάνη,
οι επισκέψεις του Αλέξανδρου στην σκηνή της αραίωσαν,
αφού πέρασαν 2 χρόνια χωρίς διάδοχο.
Πληγώθηκε η μεγάλη περηφάνεια του.
Λέγεται ότι ο Δίας αλυσσόδεσε τον Προμηθέα εκεί πάνω.
σε μια απ'αυτές τις σπηλιές.
Λένε ότι από πάνω υπάρχει μια γιγάντια φωλιά αετου,
ο οποίος κάθε βράδυ κατεβαίνει και τρώει το συκώτι του δύσμοιρου Προμηθέα.
Θυμάσαι τι μας έλεγε ο Αριστοτέλης για αυτά τα βουνά;
Ναι, θυμάμαι.
Όποιος έφτανε εδώ πάνω, και κοίταζε πίσω, θα έβλεπε την Μακεδονία δυτικά,
και τον Μεγάλο Ωκεανό στα ανατολικά.
Φοβάμαι ότι αυτός ο κόσμος είναι πολύ μεγαλύτερος απ'ότι φανταζόμασταν.
Ένας κόσμος τιτάνων.
Οι ιχνηλάτες εξερεύνησαν κάθε γνωστό πέρασμα, Αλέξανδρε.
Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να το διασχίσουμε,
εκτός από τον Νότο, προς την Ινδία.
Μα τους θεούς, μακάρι να μπορούσα να διασχίσω αυτά τα τείχη, ως τον ανατολικό ωκεανό.
Θα το κάνουμε Αλέξανδρε. Σε λίγα χρόνια θα επιστρέψουμε.
Αλλά πρώτα, πρέπει οι άνδρες να δουν τα σπίτια τους.
Εσύ βρήκες το δικό σου σπίτι, Πτολεμαίε;
Όσο το σκέφτομαι, πιστεύω ότι θα είναι η Αλεξάνδρεια.
Τουλάχιστον εκεί είναι ζεστά.
Η γυναίκα μου...
...της άρεσε πολύ εκεί.
Οι γυναίκες φέρνουν τους άντρες στο σπίτι. Εγώ δεν έχω τέτοιο συναίσθημα.
Έχεις την Βαβυλώνα Αλέξανδρε, όπου η μητέρα σου περιμένει να την προσκαλέσεις.
Ναι, έχω την Βαβυλώνα, αλλά κάθε χώρα, κάθε σύνορο που διασχίζω,
μου γεννιόνται νέες επιθυμίες.
Νιώθω ότι ο θάνατος θα είναι η τελευταία.
Και όμως πιέζω όσο πιο σκληρά μπορώ, για να φτάσω σε αυτό το "σπίτι"
Που πήγε ο αετός μας;
Πρέπει να συνεχίσουμε Πτολεμαίε.
Μέχρι να βρούμε το τέλος.
Ινδία.
Η χώρα που γεννήθηκε ο ήλιος. Πλουσιότερη ίσως και από την Περσία.
Ποτέ δεν είχε εξερευνηθεί ή κατακτηθεί.
Από την αρχή, ο Αλέξανδρος πάλευε να ενώσει τις περιοχές.
Βασιλιάδες που συνομωτούσαν ο ένας κατά του άλλου.
Φυλές, παρακινούμενες απ'τους φιλοσόφους τους,
αλληλοσκοτώνονταν κατά χιλιάδες για τους παράξενους θεούς τους.
Ο Κρατερός και η ομάδα του πολέμησαν ενάντια στους τριχωτούς ανθρώπους.
Ήταν μικροσκοπικοί και ζούσαν πάνω στα δέντρα.
Οι ντόπιοι μας είπαν ότι ήταν ζώα που έμοιαζαν με ανθρώπους, αλλά είχαν διαφορετικό δέρμα.
Ονομάζανε αυτήν την φυλή "Μαϊμούδες".
Μετά, ήρθε η βροχή.
Πρώτη φορά βλέπαμε να πέφτει νερό για 60 μέρες και νύχτες.
Εσύ ξέρεις καλύτερα, τι θα πει ο γιος σου;
Έλα, θα γίνεις καλύτερα.
Είσαι σπουδαιος βασιλιάς. Θέλω να βρίσκομαι στο πλευρό σου.
Φίδι! Φίδι!
Κλείτε, φώναξε τους θεραπευτές φιδιών!
- Τι συνέβει; - Δάγκωμα στον λαιμό.
Ανέπνεε. Κρατήσου, κρατήσου! Να είσαι γενναίος.
Ω Δία..
Η αναζήτηση χρυσού και δόξας ξέφτισε, όταν καταλάβαμε ότι δεν θα έμενε κανείς να τα πάρει.
Σφάξαμε όλους τους Ινδούς που αντιστάθηκαν.
Και όταν το νερό μολύνθηκε, πίναμε το δυνατό κρασί.
Όπως μετακινούμασταν νοτιο-ανατολικά,
ο Αλέξανδρος επέστρεφε τις χώρες που κατακτούσε
στους ηττημένους βασιλιάδες τους, ώστε να τους έχει σύμμαχους.
Αλλά αυτό δυσαρεστούσε τον στρατό που άρχισε να αναρωτιέται
μήπως ο Αλέξανδρος τρελλάθηκε προσπαθώντας να μιμηθεί την δόξα του Ηρακλή.
Στους θεούς.
Και στον θεό της μητέρας μου, τον Διόνυσο.
Μάθαμε από τους Ινδούς σύμμαχους μας, ότι ο Ηρακλης ταξίδεψε εδώ,
6 χιλιάδες χρόνια πριν.
Σε ένα ήρωα!
Χαλάς την εικόνα σου.
Αυτοί οι Ινδοί, είναι σατανικοί άνθρωποι.
- Δεν προσπαθείς να τους καταλάβεις. - Προσπαθώ...
...αλλά ξέρω ένα πράγμα Αλέξανδρε.
Στην Περσία σε θεωρούν σπουδαίο βασιλιά.
Εδώ, σε μισούν!
Ας επιστρέψουμε στην Βαβυλώνα, όπου είσαι δυνατός.
- Θα το συζητήσουμε αργότερα. - Ναι, αργότερα...
θα έρθω. Απόψε.
Θα σε περιμένω στο κρεββάτι βασιλιά.
Μεγαλειότατε,
Πρόποση στους θεούς,
και στους 30 χιλιάδες όμορφους Πέρσες έφηβους,
που εκπαιδεύθηκαν να πολεμούν με τον στρατό μας.
Στην μνήμη του Φίλιππου,
που έπρεπε να ζει, για να δει τους Μακεδόνες του να μεταμορφώνονται
σε ένα τόσο 'όμορφο' στρατό...
Στον Φίλιππο, ένα πραγματικό ήρωα.
Στον Κλείτο, που είναι ο νέος σατράπης της Βακτριανής.
Ωραία το έθεσες Πτολεμαίε,
αλλά όλοι ξέρουμε τι αποζημίωση και εξορία είναι αυτό, για 30 χρόνια υπηρεσίας...
Δεν μπορείς να κυβερνήσεις αυτή την μεγάλη επαρχία.
Μήπως έδωσε ο βασιλιάς σου, σε κάποιον από τους κοντινούς συντρόφους του,
- ... μια επαρχία τόσο μακριά απ'το σπίτι; - Τότε δεν θα γίνεις καλός σατράπης Κλείτε.
Ας γίνει έτσι τότε.
Προτιμώ να σαπίσω φορώντας μακεδονικά κουρέλια,
παρά να λάμπω με ασιατικά ενδύματα.
Δεν θα υποκλιθώ στους συκοφάντες που σε τριγυρίζουν.
Τον Ηφαιστίωνα, τον Νέαρχο, τον Περδίκα.
Σαν κυβερνήτης μιας από τις πιο Ασιατικές επαρχίες μου, Κλείτε
σκέφτηκες ποτέ ότι όταν οι Πέρσες υποτελείς μου,
υποκλίνονται μπροστά μου, είναι γιατί αυτοί το θεωρούν σημαντικό.
- Ποτέ δεν το απαίτησα από Έλληνα. - Δέχεσαι προσφορές από Έλληνες...
...λες και είσαι ο γιος του Δία, σωστά;
Μόνο όταν μου τις προσφέρουν.
Τότε γιατί αρνείσαι αυτές τις μάταιες κολακείες;
Τι ελευθερία υπάρχει όταν υποκλίνονται μπροστά σου;
Υποκλίνεσαι στον Ηρακλη, που αν και θνητός, ήταν γιος του Δία.
Πως εσύ τόσο νέος, συγκρίνεις τον εαυτό σου με τον Ηρακλή;
Γιατί να μην το κάνω;
Πέτυχα πολλά για τα χρόνια μου. Ταξίδεψα τόσο μακριά.
Ο Ηρακλής τα κατάφερε μόνος του. Μόνος σου κατέκτησες την Ασία, Αλέξανδρε;
Ποιος σχεδίασε την εισβολή στην Ασία; Ο πατέρας σου δεν το έκανε;
Ή το αίμα του δεν είναι τόσο καλό όσο του Δία;
Με πρόσβαλλες Κλείτε. Χλευάζεις τον πατέρα μου, πρόσεξε!
Ποτέ ο πατέρας σου δεν πήρε βάρβαρους για φίλους.
Ούτε πολέμησε με αυτούς σαν ισάξιοι.
Εμείς δεν σου κάνουμε πια;
Θυμάμαι κάποτε που μιλούσαμε σαν άνδρες, και κοιταζόμασταν στα μάτια.
Και τώρα φιλάς αυτούς;
Πήρες μια στείρα βάρβαρη και την έκανες βασίλισσα.
Φύγε γρήγορα Κλείτε, πριν καταστρέψεις την ζωή σου.
Η μεγάλη σου περηφάνεια δεν φοβάται πια τους θεούς;
Αυτός ο στρατός είναι το αίμα σου, αγόρι!
Χωρίς αυτόν είσαι ένα τίποτα.
Δεν είσαι πλέον χρήσιμος στην αποστολή. Πάρτε τον από μπροστά μου.
Δεν είμαι μια χρήσιμος; Ξεχνάς ότι εγώ έσωσα την ζωούλα σου στα Γαυγάμηλα;
Νομίζεις ότι θα σου είναι πιο χρήσιμοι οι μαύροι;
Καλέστε την φρουρά. Συλλάβετε τον για προδοσία!
Ποιος είναι μαζί του; Ποιος είναι μαζί του;
Καλώ τον Δία σαν μάρτυρα, να αποκαλυφθεί αυτή η συνομωσία.
Μιλάς εσύ για συνωμοσία; Τι να πει ο κακόμοιρος ο Παρμενίωνας;
Με έβαλες να τον σκοτώσω. Δεν νιώθεις καθόλου ντροπή;
Θες να γίνεις βασιλιάς, ενώ η βάρβαρη μητέρα σου ζει μέσα στην ντροπή.
Κλείτε;
Τι έκανα;
- Άσε με να περάσω. - Απαγορεύεται ηψηλοτάτη.
Είμαι η βασίλισσα!
Πρέπει να καθησυχάσεις τον στρατό, Αλέξανδρε.
Έδωσα τα πάντα για να με συγχωρέσουν, αλλά ποτέ δεν θα το ξεχάσουν.
Ξέρεις καλύτερα από τον καθένα.
Πολλοί πήραν και δεν το μετάνιωσαν. Είσαι ο Αλέξανδρος!
Αυτή η θλίψη θα σε καταστρέψει.
Έγινα τόσο αλαζόνας που τυφλώθηκα;
Κάποιες φορές, το να περιμένεις το καλύτερο απ'τον καθένα...
...είναι αλαζονεία.
Τότε ο Κλείτος είπε την αλήθεια. Έγινα ένας τύραννος.
Αθάνατος έγινες. Και το ξέρουν. Και σε ευχαριστούν γιατί τους κάνεις περήφανους.
Απέτυχα...
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 8 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ
Ο Φίλιππος, βασιλιάς των Μακεδόνων...
...και αρχηγός των Ελλήνων.
Όλη μου την ζωή περίμενα να δω τους Έλληνες να σέβονται την Μακεδονία.
Σήμερα είναι η μέρα.
Λένε ότι ο Φίλιππος είναι Μέγας στρατηγός...
αλλά ο Αλέξανδρος είναι απλά Μέγας.
Αλλά αν με ξαναπροσβάλλεις, θα σε σκοτώσω.
Την Άνοιξη θα πάμε στην Ασία. Σε θέλω για διοικητή του ιππικού μου.
Θα έρθω πατέρα. Δεν θα το έχανα ούτε για το χρυσάφι όλου του κόσμου.
Που κάποια μέρα θα το αποκτήσεις!
Ξεφτιλίζει τον εαυτό του μπροστά στους θεούς.
Ήπιε τόσο κρασί ο κακόμοιρος Φίλιππος μου, που έχασε το μυαλό του.
- Μεγαλειοτάτη. - Άτταλε.
Εύχομαι ο πρίγκηπας μας να απολαμβάνει το θέαμα.
Είναι πολύ κουρασμένος.
Παυσανία, φέρε την υπόλοιπη φρουρά.
Βασιλική φρουρά, στην αρένα!
Χωρίς φρουρά μεγαλειότατε, μέσα σε τόσο πλήθος; Οι Έλληνες είναι παντού.
Κλείτε...
Αυτόν να τον εμπιστεύεσαι πάντα Αλέξανδρε.
Να του φέρεσαι όπως εγώ, και θα φυλάει τα νώτα σου.
θα μπω χωρίς φρουρά σήμερα, Κλείτε.
Αν οι Έλληνες με δουν να περπατάω ανάμεσα στον λαό μου...
ποτέ δεν θα με αποκαλέσουν τύραννο.
Η φρουρά θα μπει μετά από μένα.
Κλείτε, φρόντισε να ρέει άφθονο το κρασί. Θέλω να με συμπαθήσουν.
Θα μπω μόνος μου.
Εσύ ακολούθησε την φρουρά. Πήγαινε.
Πατέρα, καλύτερα να μπω μαζί σου.
Θέλεις ο κόσμος να σε δει σαν το διάδοχό μου;
Αυτή το θέλει;
Μην το παίζεις πληγωμένος, Αλέξανδρε. Φέρσου σαν άνδρας.
Είσαι τυχερός που βρίσκεσαι εδώ σήμερα, μετά την δημόσια προσβολή σου.
Μα τον Ηρακλή, μα όλους τους Θεούς, υπάκουσε με αυτή την φορά.
Δείξε θάρρος πατέρα, και να προσέχεις σε κάθε σου βήμα.
Και τώρα, ο βασιλιάς μας, ο Φίλιππος.
Παυσανία, σου είπα να μην...
Ο βασιλιάς ζει!
Ο Αλέξανδρος, γιος του Φιλίππου, είναι ο νέος βασιλιάς.
Είσαι βασιλιάς τώρα. Είσαι βασιλιάς.
Βγες έξω.
Φύγε.
Γιατί φέρθηκες τόσο ξεδιάντροπα δημοσίως;
Γιατί ήταν γραφτό να συμβεί.
- Δεν ήθελα έτσι να γίνω βασιλιάς. - Κανείς δεν σε κατηγορεί.
Ήδη με κατηγορούν, πίσω από την πλάτη μου.
Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείς.
Ποιος δολοφόνησε τον πατέρα μου; Πες μου.
Πες μου, αλλιώς θα σε δικάσω για την δολοφονία του.
- Ο Παυσανίας. - Είχε βοήθεια! Τον βοήθησες;
Όχι, ποτέ. Γιατί να το θέλω;
Πολύ το επιθυμούσαν αυτό. Έλληνες, Πέρσες.
Είσαι τρελλή. Ένας θεός ξέρει την δύναμη που είχαν οι κατάρες σου.
Γίνεσαι υπερβολικός.
Και αν ακόμα ίσχυε αυτό, ήταν επιθυμία της καρδιάς σου.
Αυτό είναι ψέμα. Ήταν πατέρας μου, τον αγαπούσα.
Δεν ήταν πατέρας σου. Δεν του χρωστούσες τίποτα.
Ψέμματα, ψέμματα, ψέμματα.
Τόσα ψέμματα που μου κάνουν μάγια και με μπερδεύουν.
Κοίτα τον εαυτό σου. Είσαι τα πάντα που δεν ήταν αυτός.
Ήταν αγροίκος, είσαι εκλεπτυσμένος.
Ήταν ένας στρατηγός, εσύ είσαι βασιλιάς.
Αυτός δεν εξουσίαζε ούτε τον εαυτό του, ενώ εσύ θα εξουσιάσεις τον κόσμο.
θα σε καταραστούν οι θεοί που μιλάς έτσι.
Τόση υπερηφάνεια και καθόλου θρήνος για τον σύζυγο σου.
Να θρηνήσω αυτόν;
Τι ξέρεις για τον Φίλιππο;
Όχι Αλέξανδρε...
Ο Δίας είναι ο πατέρας σου. Να φερθείς ανάλογα.
Τότε θα έπρεπε να σε σκοτώσω.
Με σκότωσες στην κούνια μου.
Με γέννησες μέσα στο μίσος. Μίσος γι'αυτούς που είναι ισχυρότεροι από σένα.
- Μίσος για τους άνδρες. - Σε δίδαξα με την καρδιά μου, Αλέξανδρε.
Και μα τον Δία και τον Διόνυσο, ανατράφηκες όμορφα.
- Ανάθεμα σε, μάγισσα. - Η ψυχή σου είναι δικιά μου, Αλέξανδρε.